บอกเล่า๙๐-คุณทราบหรือไม่ว่าพระเครื่องที่คุณแขวนกันอยู่นั้น เริ่มขึ้นเมื่อใด?

คุณทราบหรือไม่ว่าพระเครื่องที่คุณแขวนกันอยู่นั้น เริ่มขึ้นเมื่อใด?
พระพุทธศาสนาได้เข้ามาสู่ประเทศไทยในสมัยพุทธกาลหลังจากที่
พระพุทธเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพานไปนานแล้ว ศาสนาพุทธเริ่ม
แผ่ขยายเข้ามาเมื่อใดนั้นไม่ค่อยจะทราบแน่ชัด แต่ทว่าวัตถุมงคลใน
พุทธศาสนานั้นหรือที่เรีกยกันโดยทั่วไปว่า “พระเครื่อง หรือ
พระเครื่องราง” คือคนในสมัยนั้นได้หยิบยกเอาว่า พระเครื่องดังกล่าว
เป็นเสมือน สมมติองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า แต่มีขนาดเล็ก สร้างเอาไว้
เพื่อเป็นของมงคลสำหรับบรรจุไว้ใน เจดีย์ เพื่อเป็นที่ระลึกถึงพระพุทธเจ้า
และเพื่อสืบสานพระพุทธสานาต่อไป
ประวัติเริ่มต้นที่ค่อนข้างชัดเจนก็คือ ปรากฎหลักฐานภายหลังการสร้าง
พระพุทธรูป ราวพุทธศักราช ๕๐๐ ในสมัยทวาราวดี (สมัยทวาราวดี ราว
พ.ศ.๔๐๐ -พ.ศ. ๑๒๐๐)

 

(รูปด้านบนเป็นภาพพระบูชาในสมัยทวาราวดี ภาพจาก วิกิพีเดีย)

และสมัยศรีวิชัย (พ.ศ. ๑๓๐๐) โดยการสร้างพระบูชา
ขึ้นเพื่อเป็นที่ระลึกสำหรับผู้ที่มาเคารพสังเวชนียสถาน เพื่อใช้ระลึกถึงคุณ
ของสมเด็จสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งในสมัยนั้นไม่ทราบว่าเรียกพระบูชานั้นว่าอะไร
รู้แต่เพียงว่านิยมติดตัวกันไว้เสมือนเครื่องรางของขลัง ไว้เวลาออกรบหรือ
เดินทางไปในต่างแดน ซึ่งก็มีพระพุทธคุณเชื่อกันว่ากันภูตผีปีศาจได้
ซึ่งก็นับเป็นความเชื่อเล่าขานต่อๆกันมา…
ส่วนความหมายของคำว่าพระเครื่องในไทยนั้น เริ่มเกิดมีขึ้นมาในสมัย
สมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หรือรัชกาลที่๕
ที่ทรงรับสั่ง ให้นำเครื่องจักรจากยุโรปมาเพื่อผลิตเหรียญกษาปณ์ ทำให้เกิดมี
การผลิตเหรียญของเกจิอาจารย์ชื่อดังตามมาอีกเป็นลำดับ ทำให้ผู้คนเรียกพระที่
ผลิตมาจากเครื่องจักรพิมพ์เหรียญนั้นติดปากกันต่อมาว่า “พระเครื่อง” หรือ
เรียกพระองค์เล็กๆ ที่เป็นพระพิมพ์เรียกเหมารวมกันว่า “พระเครื่อง” เช่นเดียวกัน
พระเครื่องส่วนใหญ่ จะจัดสร้างให้มีขนาดเล็กเพื่อที่จะสามารถสร้างได้จำนวนมากๆ
และแจกกันทั่วถึงแก่บรรดาญาติมิตร เพื่อใช้สำหรับบรรจุในพระพุทธเจดีย์และ
เพื่อแสดงให้เห็นถึงความรุ่งเรืองของพระพุทธศาสนา ใช้ใส่เป็นวัตถุมงคล เป็นที่นิยม
แก่ผู้พบเห็น ป้องกันภัย หรือคุณไสยต่างๆได้ ตามความเชื่อต่างๆนาๆ
แล้วเมื่อพูดถึงใช้ใส่เพื่อป้องกันภัยต่างๆแล้ว ก็จะขอพูดถึงว่า ทำไมพระเครื่องถึง
นำมาใช้ยกเป็นความเชื่อในเรื่องของการป้องกันภูตผีปีศาจกันสักหน่อยนะครับ
ที่มาก็คงจะเพราะผู้มีศักดิ์สูงชอบใช้คำนำหน้าตนเองว่า “พระ” เหตุผลก็คือ
ความเชื่อของคนไทยนั้นเปรียบพระ เป็นของที่สูง น่าเคารพบูชาและเพื่อดำรง
พระพุทธศาสนาสืบไป เราจึงนิยมเรียกขานนามผู้มีศักดิ์สูงนั้นไปต่างๆ เช่น
พระยา  เจ้าพระยา หรือ คุณพระ แม้แต่คำว่า พระมหากษัตริย์
นำหน้าชื่อทุกครั้งทั้งนี้ก็เพื่อเป็นสิริมงคลแก่เจ้าของชื่อ เพื่อเป็นที่รักใคร่
เคารพแก่ผู้คนทั่วไป
ชายทุกคนที่เกิดมาในสยามประเทศและศรัทธาอยู่ใต้ร่มบรมโพธิสมภาร
ของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ครั้งหนึ่งในชีวิตก็ควรที่จะได้บวชห่มผ้าเหลืองสักครั้ง
เพื่อทดแทนคุณบิดามารดา เป็นหญิงก็ให้ทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาเพื่อดำรงคุณงามความดี
บอกต่อพระพุทธศาสนาให้ดำรงอยู่สืบต่อไป แม้แต่คนที่ตายไปแล้วก็ยังคงต้องพึ่ง
พระสงฆ์องค์เจ้ามาสวดพระอภิธรรม ส่งวิญญาณละสังขารไปอยู่ในที่สงบ
ตามแต่บุญและกรรมที่ทำกันมา
ด้วยเหตุผลนี้ ภูตผีปีศาจต่างๆ ได้ทราบในพระพุทธคุณอันมหาศาลนี้ก็เกรงกลัว
ไม่อาจทำอันตรายใดๆได้ แม้เป็นผี ก็อยากที่จะพ้นบ่วงกรรม แต่ไม่อาจกระทำได้
เหมือนตอนที่อยู่ในชาติมนุษย์ การจะไปหลอกหรือแกล้งผู้คนให้กลัวแก่ตนนั้น
ก็จะถือเป็นบาปติดตัวไปอีก ผีตนไหนดื้อไปแกล้งหลอกชาวบ้าน พอไปพบว่า
ชาวบ้านคนนั้นแขวนพระบูชามีศีลธรรมติดตัวมาบ้าง ก็ต้องกลัวเกรง
ระลึกถึงบาปบุญคุณโทษ เมื่อผีตนนั้นนึกถึงพระพุทธคุณขึ้นมาได้ ก็จำต้องล่าถอยไป
นี่คือที่มาว่าทำไมผีถึงกลัวพระครับ
แต่ในปัจจุบันนี้รู้สึกว่าคนจะไม่ค่อยกลัวผีกันแล้ว จะกลายเป็นว่าคนกลัวคน
ด้วยกันเองมากกว่านะครับ คนหลอกคนนี่น่ากลัวมากๆ นะครับแขวนพระสักกี่องค์
ก็ทำอะไรไม่ได้หรอกครับ…เอาเป็นว่าขอให้พวกเราที่เคารพบูชาพระเครื่อง
โปรดช่วยทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาไปด้วย ยึดมั่นอยู่ในศีลธรรมอันดี
ไม่คดโกงใคร หากินด้วยความซื่อสัตย์สุจริต กินอยู่อย่างพอเพียง มีชีวีที่เป็นสุขนะครับ

บทความนี้เรียบเรียงโดย จักรินทร์  ปลั่งกมล

บรรณาธิการคอลัมน์บอกเล่าเก้าสิบ/เว็บมาสเตอร์ธุรกิจพระ

(อ้างอิงจาก วิกิพีเดีย th.wikipedia.org)